پرخوری عصبی چیست؟


بولیمیا یک اختلال روانی خوردن است که در آن دوره هایی از پرخوری (پرخوری در یک وعده غذایی) وجود دارد. در طول این پرخوری

فرد هیچ کنترلی بر غذا ندارد و به دنبال راهی برای حذف غذای خورده شده خواهد بود. پسندیدن:
بالا آوردن

سریع

استفاده بیش از حد از ملین ها و مدرها

ورزش اجباری

در این نوع پرخوری ، که در اواخر دوران کودکی یا اوایل بزرگسالی شروع می شود ، فرد اغلب خود را مخفی می کند و سعی می کند بعد از پرخوری نظافت کند.

دارند. وقتی بیش از حد غذا می خورید ، احساس انزجار و شرم می کنید و پس از تمیز کردن ، احساس راحتی می کنید. افراد مبتلا به بولیمیا اغلب اضافه وزن دارند.

و ارتفاع در محدوده نرمال است. اما ممکن است از افزایش وزن بترسند و بخواهند وزن کم کنند و از بدن خود بسیار ناراضی باشند.

از

علل پرخوری و عوامل خطر:

علت دقیق بولیمیا هنوز مشخص نیست. اما تحقیقات نشان می دهد که ترکیبی از برخی ویژگی های شخصیتی ، احساسات و الگوهای فکری ، و همچنین عوامل بیولوژیکی و محیطی ، ممکن است مسئول باشد.

محققان بر این باورند که این اختلال در خوردن می تواند با نارضایتی از بدن و مشغله زیاد با اندازه و شکل بدن شروع شود. فرد معمولاً عزت نفس پایینی دارد و از اضافه وزن می ترسد.

سایر عوامل خطر عبارتند از:

زن باش
افسردگی و اختلالات اضطرابی
اختلالات سوء مصرف مواد
حوادث آسیب زا
فشار ناشی از رژیم های مکرر

علائم بولیمیا:

علائم مختلف پرخوری در افراد مختلف ممکن است متفاوت باشد.
علائم جسمی پرخوری عصبی ممکن است شامل موارد زیر باشد:
مشکلات دندانی
گلو درد
غدد متورم در گردن و صورت
سوزش سردل
سوء هاضمه
نفخ
پریودهای نامنظم
ضعف
خستگی
چشم های قرمز
پینه روی مچ یا پشت دست به دلیل استفراغ عمدی و مکرر
سرگیجه یا غش کردن
دائم احساس سرما
مشکلات خواب
پوست خشک و ناخن های خشک و شکننده

علائم رفتاری پرخوری ممکن است شامل موارد زیر باشد:

تغذیه غیرقابل کنترل و به دنبال آن تمیز کردن
احتکار یا سرقت غذا
فقط یک غذای خاص بخورید
جویدن زیاد ضروری است
برای کاهش وزن بعد از غذا از مسهل یا دیورتیک استفاده کنید
زیاد ورزش کنید

اگر شما یا هر یک از اعضای خانواده خود بیش از حد نگران وزن و اندازه خود هستید یا علاقه زیادی به غذا دارید ، با پزشک و متخصص تغذیه تماس بگیرید. زیرا هرچه زودتر تحت درمان قرار بگیرید ، شانس موفقیت بالاتری خواهید داشت.

عوارض بولیمیا:

یک دلیل مهم برای درمان سریع پرخوری عصبی ، اجتناب از مشکلات جدی است که می تواند در طولانی مدت ایجاد کند. این عوارض جانبی عبارتند از:
فرسایش مینای دندان در اثر تماس مکرر با اسید معده به دلیل استفراغ عمدی مکرر
پوسیدگی دندان
حساسیت دندان ها به غذای گرم یا سرد
ادم و درد در غدد بزاقی (به دلیل استفراغ مکرر)
زخم ها
پارگی معده یا مری
عادات مزاحم تخلیه
کم آبی بدن
آریتمی قلبی
حمله قلبی (در موارد شدید)
میل جنسی پایین
خطر ارتکاب رفتارهای خودکشی یا خودآزاری
سوء مصرف الکل یا مواد مخدر

پرخوری و داروهای خانگی برای پرخوری عصبی:

پزشک نیازهای جسمی و روحی فرد را در نظر می گیرد. درمان ممکن است شامل مشاوره و دارو باشد.

درمان های پزشکی

داروها:

داروی ضد افسردگی فلوکستین (Prozac) برای درمان پرخوری عصبی از FDA تأیید شده است. گاهی پزشکان داروهای ضد افسردگی یا انواع دیگر را تجویز می کنند

داروها نیز توصیه می شود. بستری شدن اغلب اتفاق نمی افتد. اما در موارد شدید ، پرخوری می تواند برای مدت کوتاهی رخ دهد.

بیمارستان تحت درمان است بیشتر اختلالات خوردن شامل درمان سرپایی است.

روان درمانی

درمان شناختی رفتاری (CBT): در این نوع درمان ، فرد عادات غذایی معمول را می آموزد و بر مواردی که منجر به پرخوری یا نظافت می شود تمرکز می کند. بنابراین ، افکار غیر منطقی و رفتارهای ناسالم هنگام پرخوری به چالش کشیده می شود.

درمان مبتنی بر خانواده (FBT):
اغلب در کودکان و نوجوانان مبتلا به پرخوری عصبی استفاده می شود و به خانواده ها کمک می کند تا با بیماری ها و مشکلاتی که می توانند منجر به پرخوری عصبی شوند مقابله کنند.

روان درمانی بین فردی (IPT):
این روش بر مسائل مربوط به روابط با سایر افراد در زندگی متمرکز است. زیرا روان درمانی بین فردی معتقد است که نحوه تعامل شما با دیگران می تواند بر وضعیت عاطفی و سلامت روانی شما تأثیر بگذارد.

درمان تغذیه ای

هدف از تغذیه درمانی آموزش عادات غذایی خوب است. متخصص تغذیه به شما کمک می کند تا علائم جسمانی گرسنگی و سیری را بشناسید. آنها همچنین به شما کمک می کنند وزن خود را حفظ کرده و نگرش سالم تری نسبت به غذا خوردن داشته باشید.

مراقبت از خود برای پرخوری

علاوه بر پیروی از یک برنامه درمانی ، می توانید اقدامات لازم را برای مراقبت از خود انجام دهید:
برای اطمینان از دریافت مواد مغذی مورد نیاز ، غذاهای سالم را در رژیم غذایی خود قرار دهید. از پزشک خود بپرسید که آیا مکمل ها برای شما مناسب هستند یا خیر. و در مورد بهترین نوع و زمان ورزش برای سلامتی خود مشاوره بگیرید.

با دیگران ارتباط برقرار کنید. حمایت دوستان و خانواده می تواند به شما کمک کند بر عادات ناسالم غلبه کرده و احساس بهتری نسبت به خود داشته باشید.

مژده رحمانیان ، عضو انجمن تغذیه ایران
کلینیک لاغری و زیبایی آرمونی

دیدگاهتان را بنویسید